درود خدا بر چهارده معصوم

  کوتاه ترین فاصله بین دو نقطه ، خط مستقیم است ؛

  اگر کسی بین دو نقطه ،خط مستقیم رسم کند و بعد بگوید اگر همه انسان ها

   و جن ها جمع شوند نمی توانند کوتاه تر از آن را رسم کنند حرفی صد در صد

  درست زده است .

  با توجه به این مقدمه ؛ در قران نیز چنین اتفاقی افتاده است :

  در قران بهترین کلمات از جهت زیبایی ؛ بهترین و زیباترین معانی ؛

 بهترین ترکیب و جمله بندی و ... انتخاب شده است ؛ و چون در هر موردی بهترین ،

 انتخاب شده است کسی توانایی آن را ندارد که بهتر یا مثل قران را بیاورد ،

  درست مانند خط مستقیمِ بین دو نقطه ، که کوتاه ترین حالت قابل فرض است

  و کوتاه تر از ان فرض نمی شود ؛ زیبا تر و دلکش تر از الفاظ و ترکیب

  جملات قران مجید فرض ندارد ؛ و ادیبان زبان عربی به این مطلب معترفند

  و این یکی از مواردی است که بعد از چهارده قرن هنوز کسی نتوانسه است

  مانند قران را بیاورد .

  نکته : این مطلب بیشتر به جنبه لفظی اعجاز قران نظر دارد و مسلما اعجاز

  قران منحصر به اعجاز لفظی نیست .

  انسان اگر اهل حساب و کتاب باشد هنگام گناه کردن یا تصمیم به گناه کردن

  این امید را دارد که در اینده توبه می کند ، اما

  چه بسیار پیش امده است که انسان در ثانیه ای گناه می کند ولی در ثانیه

  بعد دیگر در این دنیا نیست !! باور ندارید ؟!!

  ایا در اعلامیه های ترحیم با این عبارات برخورد نکرده اید :

  (( درگذشت نابهنگام )) (( درگذشت ناگهانی )) و ...

  غیرت یعنی اینکه انسان حد و مرز خود را بشناسد ، حد و مرز (( غیر )) را نیز

  بشناسد . نه به خود اجازه ورود به محدوده (( غیر )) را بدهد و نه به (( غیر ))

  اجازه ورود به محدوده خود را بدهد .

  فرد بی حجاب و بد پوشش (( غیر )) را دعوت به ورود به حریم خود می کند

  و فرد چشم چران و دل چران به خود اجازه ورود به حریم (( غیر )) را

  می دهد و این یعنی بی غیرتی !!

  غیرت بیشتر در مورد مردان مطرح است زیرا اوست که به عنوان نگهبان و

  حافظ خانواده بیشتر باید مواظب حریم خانواده باشد .

      آغاز بی غیرتی

  بی غیرتی نیز مانند سایر مسایل اخلاقی تدریجی پدید می آید . معمولا

  نقطه آغاز بی غیرتی از ورود به محدوده (( غیر )) شکل می گیرد . مردی که

  به خود اجازه ورود به حریم دیگران را می دهد در اثر تکرار این عمل کم کم

  نسبت به حریم خانواده خود و ورود دیگران به آن بی تفاوت می شود

  خانم هایی که با پوشش های تحریک کننده یا با بی حجابی در جامعه

  حضور پیدا می کنند با زبان بی زبانی مردان را دعوت به بی غیرتی می کنند

  _ چه بدانند و یا ندانند _ و اولین گروهی که از بی غیرتی مردان آسیب

  می بینند بی گمان زنان خواهند بود و این یعنی :

  (( بر شاخه نشستن و بن بریدن ))!!!

 (( ... فلا تَجعَلنی مِمّن صَرفتَ عنه وجهک ... )) مناجات شعبانیه

  خدایا مرا از کسانی که از آنان روی بر می گردانی قرار مده ...

   بعد از وقایع و جنایات تلخ بحرین و لیبی کلماتی پوچ تر از حقوق بشر و

 دموکراسی به ذهنم خطور نمی کند.غرب آبروی نداشته خود را بر باد داد.

  حضرت فاطمه معصومه علیها سلام در سال 201 هجری وفات نمودند و

  حضرت امام رضا علیه السلام دو سال بعد – 203 هجری – به شهادت

  رسیدند . بنابراین حضرت دو سال پس از خواهر بزرگوارشان زنده بودند .

  زیارت نامه ای که در خرم حضرت معصومه می خوانیم از امام رضا

  علیه السلام می باشد و از این جهت بسیار قابل دقت و تفکر است .

  دو نکته از زیارت ایشان :

  1- نام حضرت ؛ فاطمه بوده است نه معصومه ولی حضرت امام رضا

  علیه السلام در زیارت ایشان می فرمایند (( السلام علیکِ یا فاطمة

  المعصومه ))و می دانیم که امام بی جهت کسی را (( معصوم )) نمی نامند.

  2- امام رضا علیه السلام در زیارت ایشان می فرمایند (( فاِنّ لکِ عند الله

  شانآ من الشان )) یعنی اینکه خود حضرت دارای مقام و شان نزد پروردگار

  می باشند نه به خاطر اینکه فرزند و یا خواهر و یا عمه امام می باشند .

  نکته ای که نباید از آن غافل باشیم این است که حضرت معصومه در حالی

  که از چنین مقام معنویی برخوردار بوده اند از حرکت های اجتماعی غافل

  نبوده اند که نمونه آن حرکت حضرت در سن 25 سالگی از مدینه به سمت

  مرو بوده است تا امام خود را زیارت کنند که این حرکت حضرت در آن اوضاع

  و احوال یک حرکت کاملا اجتماعی و سیاسی محسوب می شده است .

  جامعیت حضرت فاطمه معصومه علیها سلام موردی است که نباید از کنار 

  ان به سادگی عبور کنیم بلکه الگویی بسیار مناسب برای شیعیان محسوب می شود.

  آخرت بازتاب و انعکاس دنیای ما است ، اگر کسی در دنیا چشمش مسجد

  و قرآن و کار خیر را ندید در آخرت نیز بهشت را نخواهد دید .

  اگر کسی چشمش را بر حرام بست در آخرت نیز چشمش بر جهنم بسته

  خواهد بود .

  اگر کسی در دنیا گوشش را بر غیبت بست در آخرت نیز گوشش صدای

  جهنم را نخواهد شنید چنانکه قرآن مجید می فرماید (( مومنان حتی صدای

  بسیار کمی از جهنم را نیز نمی شنوند )) آیه 102 انبیاء

  و تو خود حدیث مفصل بخوان از این مُجمل ...

  آیا کسی که در طول زندگیش هیچ بُتی نپرستیده و همیشه یکتا پرست

  بوده است سزاوار خلافت رسول الله – صلی الله علیه و آله و سلم -

  است یا کسانی که دوره ای از زندگیشان را بت می پرستیده اند ( حتی

  اگر توبه نیز کرده باشند )؟

  هنگامی که به حرم حضرت امام رضا علیه السلام مشرف  

  می شویم در اذن دخول عرض می کنیم :

(( انّی وقفت علی بابٍ من ابوابِ بیوتِ نبیِّک ))

((من در مقابل دربی از دربهای خانه رسول الله ایستاده ام !))

   پس وقتی پای خود را داخل حرم می گذاریم در حقیقت

  داخل خانه رسول الله صلی الله علیه و اله و سلم شده ایم

  و اول مهمان ایشان هستیم بعد مهمان حضرت امام رضا علیه السلام .

  چرا به دوستی و محبت ما به امام حسین علیه السلام اعتراض می شود ؟

  آیا دوست داشتن انسانی که سرشار از پاکی و صفا بوده است به سال و

  دوره مشخصی محدود می شود ؟

  آیا نمی توان شخصی را که 1400 سال پیش زندگی می کرده است دوست داشت ؟

  آیا کسی را که ندیده ایم نمی توانیم دوست داشته باشیم ؟

  چرا نباید برای مصائبی که برای او پیش آمده است گریه کرد ؟

  آیا انسان به خاطر رنجی که به معشوقش می رسد گریه نمی کند ؟

  چقدر پی شناخت این انسان و راهش بوده ایم و چقدر او را می شناسیم ؟

  دنیای متمدن و روشنفکران که ما را منع می کنند چه الگو و جایگزینی در

  قرن 21 به بشریت معرفی می کنند ؟

  برخی می گویند چرا باید برای شخصی که 1400 سال پیش کشته شده 

  است مراسم گرفت و گریه و عزاداری کرد ؟

  اولین نکته ای که در جواب به ذهن خطور می کند این است :

 اشخاصی که چنین فکری دارند از مفهوم (( شهید و شهادت )) غافلند !

  شهید همیشه زنده است و آیات قران و روایات بر این مطلب تاکید دارند ،

حال اگر این شهید از عظمت روحی و معنویت سرشاری بهره مند باشد از

  حیاتی ما فوق تصور ما برخوردار خواهد بود که امامان علیهم السلام چنین اند.

  بنابراین  وقتی در مراسم شهادت یا میلاد یکی از این اولیای الهی شرکت

  می کنیم در حقیقت در مراسم یک انسان زنده شرکت کرده ایم .

  اما در مورد گریه باید بگویم گریه ما بر اهل بیت فقط برای مصائبی که به آنها

  وارد شده است نیست بلکه اگر امام معصوم را زنده دانستی و با او

  هم کلام شدی و به راز و نیاز با او مشغول شدی دیگر گریه ات گریه شور و

  شوق ِ وصال خواهد بود .

  ما در پیاله عکس رخ یار دیده ایم

                                                           ای بی خبر ز لذت شُرب مدام ما

  (( خدایا ! احساس میزبانی تو ، برای وجود بی نهایت کوچک ما ، در اقلیم

  هستیست که ، این قفس تنگ را برای ما قابل تحمل ساخته است .))

  علامه جعفری رحمه الله علیه